2007/Jun/27

เนื่องจากอัพที่แล้วอัพไม่ได้ เลยขึ้นของใหม่ ไม่ได้ดองนะ มันอัพไม่ได้จริงจริ๊งงงง...

มาต่อจากตรงที่หายไป

พิพิธภัณฑ์ของหวาน - บริเวณที่เป็นร้าน

เจ๊...

เบอร์รี่มากมาย รับประกันของแท้เจ๊มาเอง..

มาเป็นไห..

ร้านนี้เน้น ขาวๆ นุ่มๆ เนียนๆ อวบๆ.. ไม่ใช่ล่ะ พูดถึงพุดดิ้งน่ะ พุดดิ้ง ของญี่ปุ่นเนื้อเนียนมากๆ พี่ยุ่นชอบเนียนๆ เลยใช้ผ้าขาวบางกรองก่อน

มองบลังต์น่ากิน..

ช่วงที่ไปเป็นหน้าเกาลัดมั๊ง (ไปมาแต่ชาติปางไหนน่ะ)ร้านนี้เลยจัดเทศกาลเกาลัด

ถ้วยต่ายยย...แสนน่ารัก

แพคเกจจิ้งสวยงามไม่เป็นรองใคร

น่ากินไปหมด

Display ก็ด้วย แต่อร่อยรึป่าวไม่รู้นะ 555+

ขำๆก็มี

น่ารักๆสำหรับเด็กก็มี (ยังกะเด็กๆต้องการแรงกระตุ้นให้กินของหวานงั้นน่ะ)

เฮียอัมปังแมน

ร้านนี้ของลุงอัมปังแมน

Display

คุณลุงขึ้นชื่อเรื่องสตอร์แบร์รี่ ช็อตเค้ก..

ดูใกล้ๆ

สตอร์มากมาย

ใกล้เข้าไปอีก..

น่าทานมากๆ

ก้อนกลาง..

ชิ้นกลาง 300 กว่าเยนมั๊ง อร่อยมาก ไม่แพง (ตรงที่นั่งกินไฟมันมืดๆ แอบน่ากลัว ถ่ายออกมาเลยสีเพี้ยนมากๆ)

ก้อนเล็ก.. ขนาดพอดีคำ

ก้อนเล็ก 120 เยนมั๊ง (จำได้จริงๆเหรอฟระ)

พอดี เหรอฟระ..

ขนาดพอดี 1 คำ.. ซะที่ไหน ก็พอๆกะเค้กธรรมดาๆ 1 ชิ้นมั๊งสตอร์แบร์รี่ลูกเดียว แต่ลูกโตมากๆ

*

*

ต่อไปก็มาต่อกันด้วย พิพิธภัณฑ์เกี๊ยวซ่าบ้าง ก็อยู่ในนัมฉะนี่แหละ อยู่ชั้นล่างลงมา ดูมืดๆทึมๆแคบๆ เป็น street food theme แต่ว่าความอร่อยระดับภัตราคารชิดซ้ายตกขอบไปเลย

บรรยากาศสบายๆ

บรรยากาศรวมๆ

น่ากินมะ?

ร้านนี้มีป้ายชนะเลิศ T.V. Champion มาแล้ว คนคิวยาวยืด..

เมนู+ราคาติดไว้ชัดเจน มีแต่เกี๊ยวซ่า(ราดมาโย่/ไม่ราก)กับข้าว

ราคา.. ก็นับว่าแพงทีเดียว แต่เมื่อเทียบกับรสชาติและคุณภาพของที่ได้รับแล้วคุ้มมากมาย

ร้านไหนไม่รู้ จำไม่ได้แล้ว..

อีกร้านนึง เกี๊ยวซ่าราดซอส + ข้าว + เบียร์.. ไม่อ้วนให้มันรู้ไป

น่ากินมะ?

เนื่องจากเรนคุงเกลียดเกี๊ยวซ่า.. เราก็เลยเลิอกกินร้านนี้..

*

เหตุผล..

เนื้อล้วนๆ..

เนื้อล้วนๆ ปราศจาคซึ่งผักใดๆทั้งสิ้น เกี๊ยวซ่าเนื้อวัว เนื้อ(ในรูป)คดดี ดูสวยงามน่าทานมาก

คุณพี่ไม่ชอบทำตัวเด่น..

คุณพี่เชียร์แขกก็น่ารัก..

น่ากินทั้งคู่ หึหึ หึหึ หึหึหึ

มีทั้งแบบราดซอส (แนวๆมายองเนสปรุงรส) และไม่ราด

เกี๊ยวซ่าที่ทำให้เราไม่สามารถกินเกี๊ยวซ่าได้อีกต่อไป..

อร่อยมากๆ ทั้งเค้กทั้งเกี๊ยวซ่า กินแล้วติดใจขนาดวันสุดท้าย จะกลับแล้วยังลากกระเป๋าไปยัดล็อกเกอร์แล้วบึ่งมากินจะเกือบตกเครื่องบิน 555+

อร่อยขนาดนั้นจริงๆ..

ถ่ายทำไม..

KFC ที่เดินผ่านตอนขากลับ ถ่ายมาให้ดูป้ายข้างร้าน มา KFC เครปด้วย คงคล้ายๆกับ เบอร์ริโต้อาหารเช้า แต่เป็นแป้งเครป

เท่านี้ก่อนดีกว่า.. หิว...

2007/Feb/20

มาต่อกัน.. ยังอยู่ที่เดิมคือ Namja Town ในSunshine City เขตอิเคะบุคุโระ ยังเหลือพิพิธภัณฑ์(เขียนยากเขียนเย็นจริง)ของหวาน และพิพิธภัณฑ์เกี๊ยวซ่าอยู่ มาดูด้านของหนาวกันก่อน (อันนี้รีวิวตามตอนเรากิน ไอติม -> ของหนาว -> เกี๊ยวซ่า -_-")

ที่นี่จะแบ่งออกเป็น2ส่วน คือ1. ส่วนกลาง ที่รวบรวมเอาของหวานขึ้นชื่อจากร้านต่างๆมากมายจากทั่วประเทศมาวางขาย และส่วนที่ 2. เป็นบริเวณของร้านขนมขึ้นชื่อที่ถูกเลือกเข้ามาเปิด มีการนำขนมขึ้นชื่อหลายชนิดจากทางร้านมาขาย

น่าหม่ำไปหมด..

อันนี้เป็นโฆษณาส่วนที่ขายขนมขึ้นชื่อที่ขายอยู่ในส่วนกลาง มีการโหวตจัดอันดับเช่นเคย ขนมพวกนี้จะขายอยู่ในส่วนกลาง

ขาวๆ เนียนๆ นุ่มๆ

อันนี้เป็นพุดดิ้งที่คุณพี่คนขายแนะนำมา เป็นของขายดีอันดับ 1 จำไม่ได้แล้วว่ามาจากไหน แพ็คเกจสวยงาม รสชาติกลมกล่อมไม่หนาวเกินไป คาราเมลตรงก้นหอมมากๆ Texture เนียนสุดๆ เทียบกับพุดดิ้งอื่นๆแล้วก็เหมือนกับเอาไข่ตุนไทยมาเทียบกับไข่ตุ๋นญี่ปุ่น Texture มันผิดกันจริงๆ

จิ๋วๆ

อันนี้เป็นชีสเค้กชิ้นเล็กๆ ราคาไม่แพงที่ซื้อมาลอง ก็อร่อยดี แต่ไม่ประทับใจมาก หอม เนื้อก็นิ่มดี แต่ว่าไม่ค่อยเข้มข้นถึงใจ

2007/Feb/05

เนื่องจากเมื่อซัก3-4เดือนก่อนก็เริ่มรู้ตัวว่าตั๋วฟรีที่แลกไว้และเลื่อนแล้วเลื่อนอีกมันจะหมดอายุแล้ว ก็เลยชวนเรนคุงไป Pre-Honey Moon#3 ที่ประเทศญี่ปุ่น โตเกียว-ฮิโรชิม่า-มิยาจิมะ-เกียวโต-โตเกียว เป็นเวลา 11วันในเดือนพฤศจิกา เป็นทริป"กินอย่างเดียวเที่ยวไม่สน".. ไม่ช๊ายยย โดยหลักๆก็ไปช็อปปิ้งแหล่งอนิเมและของสะสม ชมธรรมชาติและวัด กิน แล้วก็แช่น้ำพุร้อน..

ล่วงเลยมา 3 เดือนและ ก็ถึงเวลาที่จะเริ่มรีวิวทริปซะที เริ่มจากเรื่องสำคัญสุดก่อน นั่นก็คือของกิน!!

ขออภัยที่รูปไม่ค่อยชัด กล้องตัวที่เอาไปมันเคยตกพังมาแล้ว หลังซ่อม LCD มันไม่ค่อยดี เลยไม่เห็นจนเอามาลงคอมว่ารูปมันไม่ค่อยชัด + Quality save ต่ำด้วย เนื่องจาก Net ที่ทำงานมัน 56 แรงk อัพใหญ่ๆขี้เกียจรอ..

สนนราคารวม 270 บาท

มาเริ่มกันด้วยก๋วยเตี๋ยวลูกชิ้นเนื้อฮั่งเพ้งภายในสนามบินสุวรรณภูมิ สนนราคาชามละ 150-170บาท(ถ้าจำไม่ผิดนะ นานแล้วอ่ะ) น้ำเปล่า 50-90 แล้วแต่ร้าน ส่วนขวดที่เห็น(นิดเดียว)นี่ คุณพี่ที่ Information ใจดีให้มาหลังจากที่เราถามเค้าว่าซื้อน้ำได้ที่ไหน อยากบอกว่าก๋วยเตี๋ยวอร่อยจริงๆ แต่ราคานี่โหดจัง แล้วมาบ่นว่ายอดขายไม่ถึงเป้า.. ถึงก็บ้าแระ..

ถึงญี่ปุ่นตอนเช้าราวๆ 9 โมง ก็นั่งรถไฟเอาของไปเก็บที่ที่พักแล้วจึงเดินทางมาสถานที่แรกคือสถานี Uenoที่ตั้งของ Ameyoko และ ตึกม่วงนั่นเอง

มีตารอบตัวๆๆ ตัวมีหลายตาๆๆ ฮูลา ฮูล่า สับปะรดๆ

สับปะรดเสียบไม้ที่อาเมะโยะโกะ(แผงลูกกวาด) เมล่อนก็มีราคาเดียวกัน

Kebab (เขียนไงหว่ะ) ของกินที่เป็นที่นิยมในหมู่วัยรุ่น

Takoyaki

ทาโกะยากิยักษ์ในแก้วโค้ก

รับซักลูกมั๊ยคะ?

ลูกเดียวอิ่ม..

และก็มีถึงอาหารมื้อแรกของวันแรก ที่ร้านข้าวหน้าแกงกะหรี่ราคาย่อมเยาแต่รสชาติใช้ได้ในซอยข้างๆอาเมะโยะโกะ ราคาข้าวจานละประมาณ 400-500 กว่าเยน ไม่แพงเลย น้ำเปล่าฟรี แต่ Soft Drink 120-150 เยน ค่อนข้างแพงเมื่อเทียบกับอาหาร

ตู้กดไม่มีรูปหรือภาษาอังกฤษ ยังดีที่ชื่อส่วนใหญ่เป็นคาตาคานะ

ก่อนอื่นดูรูปและชื่อของอาหารจาก mock up (เรียกงี้ได้ป่าว?) หน้าร้านแล้วก็เข้าหยอดคูปองที่ตู้เองที่ตู้ หาที่นั่งแล้วก็ยื่นคูปองให้คนขาย

อัพมาถึงนี่ก็เริ่มหิวแล้ว..

ข้าวแกงกะหรี่หมูทอดของเรนคุง

ราคารวมกัน2จานก็ 720เยน (จำได้ไงฟระ) น้ำเปล่าฟรี..

ข้าวแกงกะหรี่คร็อกเก้ของเราเอง

หลังจากทานอาหารกลางวันเสร็จก็เดินเล่น ซื้อของสะสมต่างๆจากร้านข้างๆสถานีแล้วจึงเดินทางต่อไปเป้าหมายที่2ของวันนี้ Ikebukuro

ถึงอิเคะบุคุโระก็เดินเล่นดูข้าวของจนไปถึงตึด Sunshine City ที่ตั้งของ Namco Food Theme Park ก่อนเข้าก็แวะข้าน K-Card และร้านของเกี่ยวกับอนิเมรอบๆ กวาดของสะสมงามๆมาได้หลายชิ้น แล้วจึงเข้าไปกินข้าวเย็นใน Namco Food Theme Park ซึ่งด้านในแบ่งเป็นหลายส่วน มี Ice Cream Museum/ Cake Museum/ Gyoza Museumพิพิธภัณฑ์เกี่ยวกับร่างกาย และบ้านผีสิงแบบญี่ปุ่น

มาอธิบายเรื่อง Food Museum กับก่อน Food Musuem เป็นสถานที่ๆรวบรวมเอาร้านอาหารที่เชี่ยวชาญเฉพาะอย่างที่อร่อยและขึ้นชื่อมาจากทั่วประเทศญี่ปุ่น วางขายอาหารที่ขึ้นชื่อของร้าน เรื่องร้านจะมีการหมุ่นเวียน คือถ้าร้านไหนขายได้ไม่ดีก็จะถูกเตะออกไปและร้านใหม่ก็จะถูกเลือกเข้ามาแทน (แต่ก็ไม่ได้เปลี่ยนบ่อยๆนะ) มาดูรูปยั่วน้ำลายกันดีกว่า

เริ่มจาก Ice-Cream ก่อน

มีจัดอันดับด้วย

อันนี้เป็นโปสเตอร์ Ice King, Ice Queen และ Ice Kid เป็นการจัดอันดับไอศกรีมโดยแยกเป็นไอศกรีมสำหรับผู้หญิง ผู้ชาย และเด็ก

ไอติมในตำนาน

บนผนังมีถ้วยไอศกรีมจำนวน รวบรวมเอาไอศกรีมที่มีขายอยู่ทั่วประเทศปุ่นมาให้ชมกัน

มีเยอะมากๆ เต็ม2ข้างทาง ที่เก่าๆก็มี

ทั้วหมดที่มีในเมืองไทยได้ซักเสี้ยวนึงของที่นี่มั๊ยนะ??

ไอติมขึ้นชื่อในภูมิภาคต่างๆ

แผนที่ไอติมขึ้นชื่อในแต่จะจังหวัด

นอกจากที่ถ่ายมาให้เห็นนี่ยังมีข้อมูลความรู้อื่นๆอีกเยอะแยะ อย่างเช่นเรื่องประวัติศาสตร์ไอติมในญี่ปุ่น น่าเสียดายเป็นภาษาญี่ปุ่นหมดเลย

ไอติ๊ม ไอติม

ของจริงก็มีขายเต็มห้องใหญ่ๆห้องนึง

ร้าน Soft Cream ที่เลือกทาน

หรือจะเลือกทานจากร้านในบริเวณร้านค้า อันนี้เป็นร้าน Soft Cream ซึ่งเป็นชื่อเรียกไอติม Soft Serve ในญี่ปุ่น ส่วนคนไทยไม่แน่ใจว่าเรียกว่าอะไร ไอติมหมุนๆ? ไอติมแม็ก?

จิ้มดูรูปใหญ่ได้นะ

เมนู มีให้เลือกกว่า 20 รส รวมทั้งรสวาซาบิ หรือแกงกะหรี่..

อยากกินไปหมด เลือกไม่ถูก

เลือกมา 4 รส 580 เยน มีนมจากฟาร์มอะไรซักอย่าง จำชื่อไม่ได้ (ใช่ มีหลายฟาร์มให้เลือกนะ) Sweet Poteto, Strawberry และ Melon

ไอติมซากุระ

ร้านนี้ขายไอติมจากธรรมชาติ มีผักผลไม้ต่างๆ รวมทั้งรสซากุระด้วย

Soft Creammmm...

ร้าน Gelato (เจลาโต้)ที่หน้าตาเหมือนSoft Cream แนวตะวันตก มีรสให้เลือกไม่เท่าร้านแรก แต่มี Ice Queen อันดับ 1 คือรสงาดำ

ไอติมอะไรไม่รู้ ดูแปลกดี

ร้านนี้มี Ice King อันดับ1 อยู่ มีไอติมไรไม่รู้ดูเหนียวๆ

เครป+ไอติม yumm..

ร้านนี้ขายเครปไอติม..

นอกจากที่เห็นก็ยังอีกหลายร้าน รวมทั้งร้านไอติมผัดแบบเดียวกับที่พารากอน (ซึ่งไม่อร่อยเลย..) เห็นแล้วก็คิดถึง Cold Stone Creamery อยากกินจัง..

แค่นี้ก่อนละกัน วันแรกยังไม่จบเลย เหอๆ ยังเหลือพิพิธภัณฑ์เค้กกับเกี๊ยวซ่าอยู่ โปรดติดตามตอนต่อไปน้า~